Dit is deel 3 van ‘De polder-Trump Geert Wilders en zijn kornuiten’, voor het eerste deel kun je op de volgende link drukken.

Wilders ‘onze’ polder-Trump

Het sluitstuk over de PVV moet uiteraard gaan over de man die in feite synoniem staat voor de PVV: dhr. Wilders. Wilders en zijn PVV regeren in feite niet, dat bleek al uit het vorige stuk. De bewindspersonen van kabinet-Schoof zijn zeer onproductief, en dat geldt ook voor de PVV-bewindspersonen. Het woord ‘besluitvorming’ komt niet voor in het vocabulaire van dit PVV-kabinet. Dat is ook geheel logisch als je even stilstaat bij wat populisme werkelijk is: volksverlakkerij. Dus wanneer er daadwerkelijk impopulaire maar noodzakelijke beslissingen genomen moeten worden, zoals de discussie rondom de BTW-verhoging, dan kun je als populist maar beter niets doen.

Wat dhr. Wilders wél doet, heeft niets te maken met het besturen van een land. Het is politiek entertainment (althans voor zijn eigen achterban) en een kans om eens flink tekeer te gaan tegen het eigen kabinet. Het PVV-smaldeel wordt daarbij zoveel mogelijk uit de wind gehouden (behalve Coenradie) , terwijl Wilders ondertussen heerlijk uithaalt naar VVD-ministers. Het is net alsof de PVV nog altijd in de oppositiebankjes zit.

Deze maand kwam dat al naar voren tijdens het vragenuurtje. Naar aanleiding van de moord op een elfjarig meisje kon Wilders (eindelijk) zijn xenofobe agenda weer eens voor het voetlicht brengen. Het weekend daarvoor was het integratiedebat al geopend door WNL-presentator Rick Nieman. Hij suggereerde tijdens WNL Op Zondag dat de Marokkaanse achtergrond van de verdachte een relevant gegeven was en dat er op basis van dit moordincident een zinnig integratiedebat gevoerd kon worden. Wilders borduurde daar tijdens het vragenuurtje op voort toen hij in debat ging met minister Van Weel (VVD, Veiligheid en Justitie): de etnische achtergrond werd expliciet benoemd, omdat Wilders meende dat dit politieke relevantie had. Deze ‘journalistieke’ en politieke werkwijze is op verschillende manieren verwerpelijk.

Allereerst wordt de indruk gewekt dat Marokkaanse en andere niet-westerse Nederlanders een monopolie zouden hebben op moordzucht; er zou een direct, causaal verband bestaan tussen etniciteit enerzijds en moordzuchtig gedrag anderzijds. Terwijl al meermaals is aangetoond dat ‘etniciteit’ geen relevante parameter is om crimineel gedrag te voorspellen. Opleidingsniveau, sociaaleconomische status en marginalisering van groepen of individuen zijn daarentegen wél relevante variabelen. Het hele idee dat de etnische achtergrond überhaupt wordt besproken alsof het een relevant gegeven is in de moord op het elfjarige meisje, is dan ook volstrekt misplaatst. Het wordt er gewoon met de haren bij gesleept om de Mohammedaanse gemeenschap in haar totaliteit te stigmatiseren.

Bovendien is integratie een complex historisch proces, dat je dan ook op basis van structurele (sociaaleconomische) data moet beoordelen. De uiterste rechtse flank doet dit vanzelfsprekend niet, want dan zou hun alarmistische gezever over de staat van de integratie pijnlijk worden weerlegd. Uit tal van rapporten blijkt namelijk dat er positieve ontwikkelingen te constateren zijn: zo neemt het opleidingsniveau toe, evenals het inkomen. Het SCP spreekt echter van een ‘integratieparadox’: migranten en hun kinderen trachten aansluiting te vinden bij de Nederlandse samenleving, maar worden nog altijd veelvuldig niet erkend als volwaardige leden van diezelfde samenleving. Daar is deze politieke elite – waarin de PVV momenteel een prominente rol speelt – onder meer verantwoordelijk voor. Zij legitimeren in het politieke domein dat ‘de ander’ nooit als volwaardige Nederlander zal worden gezien.

De PVV is een politiek fenomeen dat laat zien dat grote groepen kiezers die ‘integratieparadox’ helemaal geen probleem vinden; het is een uiting van een maatschappelijke onderstroom die we moeten stoppen. Alleen zo kunnen we een sterke Nederlandse samenleving vormen: een hecht ‘wij-gevoel’ in plaats van een toxische wij/zij-dynamiek. Maar de PVV is die ‘integratieparadox’ niet alleen aan het versterken in de Kamer, ook op X (voorheen Twitter) speelt het deze kaart voortdurend.

Rechtsstaatverklaring? Heeft Wilders die ooit ondertekend?

Eind vorig jaar heb ik een stuk geschreven over NSC. NSC pretendeert de rechtsstatelijke waakhond te zijn en heeft afgedwongen dat de PVV en de andere drie coalitiepartijen een basislijnakkoord hebben ondertekend inzake onze democratische rechtsorde. In dat stuk kwam al naar voren dat dit akkoord een dode letter is: er worden nooit consequenties verbonden aan schendingen ervan. NSC negeert liever dat Wilders als ‘Twitterleider van Nederland’ dagelijks onze rechtsstaat ondermijnt. Het idee is dan dat NSC ‘niet elk tweetje van Wilders van commentaar kan voorzien’, aldus Nicolien van Vroonhoven. Het gevolg? Wilders kan ongehinderd doorgaan met zijn onrechtstatelijke berichtgeving op X.

Er wordt een beeld geschapen van Wilders’ tweetgedrag alsof het volkomen normaal is om zo tekeer te gaan tegen onze neutrale instituties: ‘Een van de talrijke stemmen binnen het publieke debat.’ Maar laten we eens concreet kijken naar wat Wilders de afgelopen weken zoal heeft geschreven.

Allereerst wordt een hoog college van staat (met een constitutionele taakstelling) simpelweg weggezet als een hinderlijke actor die de wil van het Nederlandse volk belemmert. Dit orgaan zou voor onnodige ‘tegenwerking’ zorgen, waardoor Fabers ‘magistrale’ wetgeving vertraagd wordt doorgevoerd. Normaal gesproken zou een minister, het kabinet en de gelieerde coalitiefracties erop gebrand zijn wetgeving grondig te verbeteren met de adviezen van de Raad van State in de hand. Als zulke instituten met scherpe kritiek komen, doe je op zijn minst een poging die kritiek serieus te nemen. Maar Wilders erkent de waarde en de rechtsstatelijke en constitutionele positie van de Raad van State helemaal niet; voor hem is het niets meer dan ruis van ‘ongekozen bureaucraten’ die de volkswil beknotten. Dit kun je niet anders beschouwen dan als een regelrechte aanval op de democratische rechtsorde. Wilders geeft namelijk de voorkeur aan een democratie waarin de regering disproportioneel veel macht heeft en waar tussentijdse evaluatie en kritiek van neutrale instituties gedurende het wetgevingsproces niet worden geduld.

Daar blijft het niet bij. Ook rechterlijke uitspraken die een streep zetten door de besluitvorming van deze regering worden geframed als ‘tegenwerking’. Zo was Faber voornemens de subsidierelatie met Vluchtelingenwerk – een stichting met een wettelijke taak – flink af te schalen, zonder een degelijk afbouwplan op te stellen en zonder enig overleg met de organisatie over hoe dit op een verantwoorde manier kon worden opgevangen. Toen de rechter deze aanpak terugfloot, reageerde Wilders als volgt: ‘Verschrikkelijk, al die tegenwerking. Schandalig. Linksom of rechtsom moet veel geld weg bij die club.’ De rechterlijke macht is in zijn ogen dus niet een noodzakelijk instituut dat burgers, bedrijven en maatschappelijke organisaties beschermt tegen buitensporig overheidsoptreden, maar een vijand van het Nederlandse volk.

Alleen al deze casus laat zien dat Wilders een levensgevaarlijke despoot in de dop is. In zijn visie moet alleen de wil van Wilders en de PVV – geframed als de wil van het ganse Nederlandse volk – gehoord en gehonoreerd worden. De rest moet een toontje lager zingen.

Wij mogen God op onze blote knieën danken dat Nederland een parlementaire democratie is met een meerpartijenstelsel. Nu wordt ‘onze’ polder-Trump nog enigszins ingedamd door dit politieke systeem met zijn coalitieconstructies en onderlinge compromissen. Maar we moeten niet naïef zijn: onze democratische rechtsorde is geen vaststaand gegeven. De democratische rechtsstaat overleeft alleen als mensen er oprecht in geloven en bereid zijn deze instituties te verdedigen. Je hoeft geen letter in de wet te wijzigen om de rechtsstaat af te breken; het draait erom hoe gewichtige actoren zich verhouden tot onze instituties. De PVV heeft zelf bewezen dat het deze instituties wil decimeren. De ondertekening van het rechtsstatelijke basislijnakkoord heeft nul effect gehad. Ik zie werkelijk geen verschil in de opstelling van de PVV ten opzichte van minderheden (grondrechten zijn voor de PVV privileges voor het ‘ware Nederlandse volk’) en ten opzichte van de rechtsstaat. Dat NSC – omwille van machtsbehoud – toestaat dat de PVV blijft inbeuken op de rechtsstaat, terwijl het zelf zitting neemt in de regering, is een grof politiek schandaal. Iets wat je NSC (en VVD) nauwelijks kunt vergeven.

De Polder-Trump adoreert Trump

Wilders droomt ervan Nederland te verbouwen tot een illiberale democratie, zoals Orbán dat heeft gedaan en zoals Trump dat op dit moment probeert te realiseren. Tijdens de top van de ‘patriotten in Europa’ in Madrid prees Wilders Trump al de hemel in: ‘Iemand die hoop brengt na jaren van ellende en corruptie.’ Volgens Wilders is Trump een belangrijke politieke bondgenoot, een “brother in arms.” Wilders lijkt er geen probleem mee te hebben dat Trump allerlei imperialistische ideeën wil verwezenlijken. De soevereiniteit van kleine landen zoals Groenland, Panama en Canada lijkt hem niet te interesseren – daar hoor je hem in elk geval niet over. Een wereldorde gebaseerd op regels kan blijkbaar zonder problemen uit het raam worden gesmeten. Dat Nederland enkel kan floreren in een wereldorde waarin niet het recht van de sterkste geldt, negeert Wilders voor het gemak even.

Dan de (digitale) coup die Musk aan het plegen is. Ook daar heeft Wilders geen enkele moeite mee. Dit past immers binnen de ‘hoop’ die Trump biedt: het vernietigen van ‘woke’. De bestrijding van ‘woke’ is volgens Wilders de gezamenlijke strijd die hij en Trump voeren. In de praktijk betekent dat in de VS dat ambtenaren worden vervangen door Trump-loyalisten en/of dat het ambtelijke apparaat grotendeels wordt vernietigd, waardoor de uitvoerende macht disproportioneel veel invloed krijgt op het bestuurssysteem. Dit impliceert dat Wilders onder de dekmantel van ‘woke-bestrijding’ eveneens de collectieve sector zou willen bemannen met loyalisten – of zelfs grotendeels zou willen ontmantelen. In ieder geval heeft hij grote bewondering voor deze strategie.

Het buitenlandbeleid van Trump wordt door Wilders met enthousiasme becommentarieerd. Eindelijk is er, zo meent hij, een Amerikaanse president die concrete stappen zet richting ‘vrede’ op het Europese continent. Dat deze vrede in werkelijkheid meer op een dictaat lijkt, wordt gemakshalve even vergeten. Externe mogendheden – Rusland en de VS – bepalen in Saoedi-Arabië doodleuk de nieuwe grenzen van Europa. Wilders noemt zichzelf een patriot, maar waarin dat zich op dit wezenlijke punt uit, is een groot mysterie. Dat Europa, en dus Nederland, niets te zeggen heeft over zijn eigen veiligheidsstructuur en de daaraan verbonden afspraken, interesseert hem blijkbaar niet.

Wilders heeft er immers vooral belang bij om een goede verstandhouding op te bouwen met de tech-oligarchische kliek in Washington, zodat hij met de nodige Amerikaanse steun zijn eigen machtspositie kan verstevigen. Hij transformeert Nederland tot een Russisch-Amerikaanse vazalstaat – zolang hij daar zelf maar beter van wordt.

Conclusie

In bestuurstechnische zin doen Wilders en zijn PVV weinig relevants. Wanneer een populistische partij noodzakelijke maar impopulaire keuzes maakt, valt het populistische masker af. Dat neemt echter niet weg dat Wilders in elk denkbaar opzicht een gevaar vormt voor ons dierbare Nederland. Op maatschappelijk niveau worden de verschillen tussen bevolkingsgroepen uitvergroot, waardoor de nationale cohesie onder druk komt te staan. Onze rechterlijke instituties, die burgers en de samenleving beschermen tegen een almachtige overheid, worden door Wilders frontaal aangevallen. En op internationaal niveau heeft Wilders er geen enkel probleem mee dat Nederland en Europa niets te zeggen hebben over hun eigen veiligheidssituatie. NSC en VVD moeten de stekker uit dit kabinet trekken. Wilders en zijn PVV brengen ons land vooral schade toe.

Steun het anti-populistische geluid!

Wil je dit opiniërende platform maandelijks steunen met een bescheiden financiële bijdrage? Dat kan via deze link: Columns (stripe.com) Of steun het platform eenmalig met een bedrag naar keuze invullen: https://buy.stripe.com/00g176ce24rc3Cg3cc